Η ημέρα του σχολείου
Να, του σχολειού και πάλι η μέρα.
Ξανθός ο ήλιος που ξυπνά.
λαμποκοπούν οι κάμποι ως πέρα,
χρυσορροδίζουν τα βουνά.
Όλα στην πλάση έχουν ξυπνήσει.
Τα βόδια παν με τον ζευγά.
Και στα θυμάρια το μελίσσι
πετάει κι αρχίζει να τρυγά.
Και το ρυάκι απ' τα χωράφια
τρέχει στον μύλο τον παλιό.
Παιδιά, στο πόδι σαν ελάφια
κι εμπρός κι εμείς για το σχολειό.
Πάμε με θάρρος στην καρδιά μας,
με της αυγής το φως στο νου.
Κι ας πιάσωμε άξια τη δουλειά μας
κάτω απ' τη λάμψη τουρανού.
Στέλλιος Σπεράντζας
Ξεκίνημα
Κάθε πρωί, σαν ξεκινήσω
για το σχολείο καμαρωτό
όλα γύρω μου γελούνε
καθώς στον δρόμο περπατώ.
Μέσα από τον κήπο κελαηδώντας
με χαιρετά κάποιο πουλί
και πέρ’ απ ΄ την ραχούλα ο ήλιος
μου στέλνει ολόθερμο φιλί.
Κι ως η μανούλα απ’ το κατώφλι
με καμαρώνει όλο χαρά,
λαλούν τ’ αηδόνια στην καρδιά μου
κι έχω στα πόδια μου φτερά.
Π.: Χ. Σακελλαρίου- μ.: Α. Καψάσκη- Λάμπρου
